فکر کنم سگه تو زندگی قبلیش یه شاعری... نویسنده ای... روشن فکری چیزی بوده!
به جان خودم
زندگی شاعرانه باحالی داره...
مهجور...
مرموز...
تازه غذاشم اول خیرات می کنه به مورچه ها و زنبورها بعد خودش می خوره!
اینم یه مدلشه...


------------------------


پدر من اگه یه روزی معلم می شد از اون معلم های دل سوز بسیار بسیار صبور می شد...
یعنی امروز تا حد جنون از خودم خنگ بازی در آوردم
در کمال آرامش در نهایت فرمودند:

   ـ هَ حالا دِگهِ سِر ِت داد خوام ز ِدَ بابا جووووو!!!!


یادت بمونه لاله!!!!

برزخ...
دوباره تو برزخ خودم گیر کردم...
این یعنی نه می تونم فکر کنم... نه می تونم فکر نکنم...
این یعنی مغزم خالی شده طبق معمول...
این یعنی دلم می خواست یا شش هفت ماه جلوتر بودم... یا دو سه ماه عقب تر...
در هر حال اینجایی که الان هستم نبودم.
...





        



     گره می زنم...
     زندگی ام را...
     رویاهایم را...
     امیدم را...
     روزگارام را...
     ...
     گره می زنم...