خیلی دلم می خواد زبان ناشنواها رو یاد بگیرم...
زبان کر و لال ها...
لال بازی...
حرف زدن بی صدا...
احساس می کنم خیلی حرف داره...
و احساس می کنم دنیام اینجوری شاید بزرگ تر بشه...
حالم بهتر...
و سنگینی قلبم کمتر...
شاید...
...
ببینم کر و لال های تموم دنیا با یه زبون حرف میزنن؟
گوش کن!
صدا چگونه جوانیمان را برد
تا جایی...
میان جیغ و سکوت...
گم شویم...
هست...
هست...
همه جا هست...
همه جا توی زندگیت سرک می کشه...
هر جور می خوای دست به سرش کنی و بهش محل نذاری فایده نداره...
باز هست...
اصلاً سعی نمی کنه دست از سرت برداره...
اصلاً...
و فقط منتظر یک لحظه است...
یک ثانیه، تا چنگ بندازه به وجودت...
...از این دلتنگی لعنتی گریزی نیست...
تلخ است، تلخ!
مثل یک بادام تلخ با مزه ای ابدی...
تلخ!
...
به کابوس می ماند
فرو افتادن ام از چشم آسمان
غلتیدن ام بر پلکان رنج
و آلودن ام به غبار تحقیر
به رویا می ماند
رهیدن ات از دام
خاستن ات بر بام
و مرهم ات بر خراش آسمان
سوگند به آسمانی که مرا گریست
و زمینی که مرا بلعید
که رویای تو
کابوس من است
دشوار است به میل خود فرا رفتن
سهل است به عجز خود فرو رفتن
گویی یافتن ات محال است.
سقوط محتمل،
و میان من و تو،
فاصله ای به قدر یک صعود.
...
گل برگ لاله...
قشنگ ترین هدیه ی من در این روزها...
هدیه ی یک استاد صبور...
قشنگ نگاه کنید!
تا سال دیگه لاله گیر نمیاد...
...