اتاقی از آن ِ خود
آرشیو
دوشنبه 2 شهریور‌ماه سال 1383




فکر کنم سگه تو زندگی قبلیش یه شاعری... نویسنده ای... روشن فکری چیزی بوده!
به جان خودم
زندگی شاعرانه باحالی داره...
مهجور...
مرموز...
تازه غذاشم اول خیرات می کنه به مورچه ها و زنبورها بعد خودش می خوره!
اینم یه مدلشه...


------------------------


پدر من اگه یه روزی معلم می شد از اون معلم های دل سوز بسیار بسیار صبور می شد...
یعنی امروز تا حد جنون از خودم خنگ بازی در آوردم
در کمال آرامش در نهایت فرمودند:

   ـ هَ حالا دِگهِ سِر ِت داد خوام ز ِدَ بابا جووووو!!!!


یادت بمونه لاله!!!!





برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری
تعداد بازدیدکنندگان : 193070


Powered by BlogSky.com

عناوین آخرین یادداشت ها